Good design i początek wzornictwa

O ile samo słowo design było używane od wieków, bo z włoskiego – designo – oznacza wzór lub rysunek, to znaczenie słowo zmieniło się znacznie na początku XX wieku. Od czasów rewolucji przemysłowej pojawiła się możliwość produkowania przedmiotów na masową skalę. Artyści, architekci i rzemieślnicy próbowali tworzyć przedmioty, które mogłyby znajdować się w każdym domu i miałyby formę, która prezentowałaby wysokie wartości estetyczne i użytkowe. W tamtych czasach rodziła się także reklama, a ludzie odpowiedzialni za design nie wiedzieli nic o potencjalnym konsumencie. Takie badania nadeszły dużo później. Pojawił się za to termin good design, który definiował pożądany przedmiot – dobry produkt, zarówno w sensie użytkowym, jakościowym, estetycznym i moralnym. Good design odnosił się także do ceny i walorów technicznych, łączył te cechy razem. Produkt good design, czymkolwiek by nie był, urządzeniem, meblem, czy wyposażeniem wnętrza, miał być dostępny dla każdego. Przykładem produktu good design jest fotel z podnóżkiem z 1956 roku, zaprojektowany przez Charlesa Eamesa, słynnego architekta i aranżera wnętrz. Mebel został uznany za najwygodniejszy mebel XX wieku. Przykładem dobrego designu jest także cadillac, choć nigdy nie nagrodzony przez wzorników, oraz… lalka Barbie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.