Krótko o drapaczach

Myśl, aby wznosić coraz wyższe budowle, po raz pierwszy zrodziła się w czasach starożytnych na Bliskim Wschodzie. Według słów zapisanych w Biblii pierwszym takim obiektem była legendarna wieża Babel z pomocą, której człowiek chciał sięgnąć nieba. Istnienia wieży Babel nikt nie potwierdził, dlatego obiektami, które w okresie starożytności przekroczyły standardową wysokość były wznoszone w Egipcie piramidy. Ich przeznaczenie było jednak zupełnie inne niż współczesnych wieżowców, z których jedne pełnią funkcje biurowców, a inne to budynki mieszkalne. Pierwsze wieżowce we współczesnym rozumieniu tego słowa pojawiły się w drugiej połowie XIX wieku z kilku prozaicznych powodów. Jednym z nich były rosnące w miastach ceny budowlanych działek. Inny powód to pojawienie się nowych technik budowlanych i materiałów. Materiały te to beton i stal. To przede wszystkim właśnie one umożliwiły realizację projektów wysokich gmachów. Do połowy XIX wieku powszechnie stosowanymi materiałami w budownictwie było drewno i kamień, ale już wtedy drewno było drogie, a poza tym łatwopalne. Z kolei kamień był surowcem niewygodnym w transporcie. Dlatego kiedy pojawiło się żeliwo, w budownictwie nastąpił prawdziwy przełom. Początkowo wznoszono z niego głównie fabryczne hale, wraz z upowszechnieniem wind żeliwo wkroczyło do budownictwa.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.